Loading ...« Die Große Woche, auch Karwoche genannt | Home | HayFM wünscht allen ein gesegnetes Osterfest! »
Սուրբ Զատիկ – Ostern
Von Tiko | 3.April 2010
Սուրբ Զատիկ
Տօն Յարութեան Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի
Սուրբ Զատիկը մեր Տիրոջ՝ Յիսուս Քրիստոսի հրաշափառ յարութեան օրն է: Այն Հայ Եկեղեցու հինգ տաղաւար մեծ տօներից մէկն է, կրօնական եւ քրիստոսաբանական իմաստով՝ ամենակարեւորը: Ամբողջ քրիստոնէական հաւատքը խարսխուած է Քրիստոսի յարութեան հաւատքի վրայ: Առանց յարութեան հաւատքի իմաստազուրկ է քրիստոնէութիւնը: Առանց Քրիստոսի յարութեան չկայ քրիստոնէութիւն եւ չկայ քրիստոնէական հաւատք:
Յարութիւնը Քրիստոսի փրկագործական առաքելութեան պսակումն է, որով վերջնականապէս մարդուն տրւում է աստուածապարգեւ շնորհը՝ մեղքի կապանքներից ազատումը: Եւ պատահական չէ, որ Տիրոջ յարութեան տօնը մեր հայրերի կողմից կոչուել է տօն տօնից` տօների տօն:
Պօղոս առաքեալը, ընգծելու համար Յիսուս Քրիստոսի յարութեան իմաստն ու նշանակութիւնը, Կորընթացիներին ուղղուած իր առաջին նամակում գրում է. „Եթէ Քրիստոս յարութիւն չէ առած, …իզուր է ձեր հաւատքը“: (Ա Կորնթ. ԺԵ, 14)
Քրիստոսի Յարութիւնը այցեալի մէջ պատահած պատմական եղելութիւն չէ միայն, այլ այսօր ալ շարունակուող ճշմարտութիւն: Այսօր էլ Փրկիչ մեր Տէրը իր յարութեամբ ուրախութեան աղբիւր է եւ հաւերժական կեանքի հրաւէր: Այսօր էլ մեզանից իւրաքանչիւրն է հրաւիրւում հաւաստելու Տիրոջ յարութեան յաւիտենական ճշմարտութիւնը եւ առաքեալի հետ վկայելու. „Ո՞ւր է, մա՛հ, յաղթութիւն քո: Ո՞ւր է, մա՛հ, խայթոց քո“: (Ա Կորնթ. ԺԵ, 55):
Աւելի քան երկու հազար տարիներ առաջ ճերմակազգեստ հրեշտակի խօսքերով. „Զի փնտրէք զկենդանին ընդ մեռեալս: Չէ աստ, այլ յարեաւ“, Քրիստոսի յարութեան աւետիսը տրուեց իւղաբեր կանանց, ապա Տիրոջ աշակերտներին եւ այլոց: Տիրոջ առաքեալներն էլ, որ մինչ այդ յուսալքուած էին ի տես իրենց Վարդապետի չարչարանաց ու խաչելութեան, գոտեպնդուեցին ու զօրացան յարութեան հաւատքով եւ Քրիստոսի մարդեղութեամբ աւանդուած եւ նրա յարութեամբ հաստատուած նոր կեանքի աւետիսը սկսեցին տարածել աշխարհից աշխարհ:
Տիրոջ առաքեալներից երկուսը` Սբ. Թադէոս եւ Սբ. Բարդուղիմէոս, եկան նաեւ Հայաստան աշխարհ` հայոց հողի վրայ սերմնացաններն լինելու Քրիստոսի լոյս հաւատքի: Եւ հայ մարդը ընդունեց լոյս հաւատքը յարուցեալ Քրիստոսի, ոչ թէ որպէս հագուստ արտաքին, այլ որպէս „զգոյն մորթոյ“: Նա սկսեց իր կեանքի ուրախ ու տխուր, օրհասական ու հերոսական օրերին փառք վերառաքել առ Աստուած` միշտ հաւատալով, որ իր Փրկչի ու Վարդապետի յարութիւնը նաեւ իր յարութիւնն է, մահուան նկատմամբ անոր տարած յաղթանակը նաեւ իր յաղթանակն է: Հաւատաց, որ խաչին յաջորդում է յարութիւն, մահուան յաջորդում է կեանք ու անմահութիւն: Մեր պապերն ու հայրերը այս հաւատքով ապրեցին ու մահուան մէջ անգամ կեանքի յոյսը չկորցրեցին: Իրենց ամենաօրհասական օրերին անգամ ուժ գտան առաքեալի հետ բարձրաձայնելու. „Ո՞ւր է, մա՛հ, յաղթութիւն քո: Ո՞ւր է, մա՛հ, խայթոց քո“ (Ա Կորնթ. ԺԵ, 55):
Տիրոջ փառք տալու, Տիրոջ Յարութիւնը օրհնաբանելու եւ գովերգելու, Տիրոջ յարութեամբ գոտեպնդուելու եւ զօրանալու, յարուցեալ Փրկչի անսպառ սէրն ու օրհնութիւնը ստանալու հերթը հիմա մերն է, սիրելի հայ քրիստոնեայ: Մի՛ թերացիր հաւատքիդ մէջ: Միախառնի՛ր քո սրտաբուխ աղօթքն ու շարականը քրիստոնեայ մարդկութեան փառատրութեան: Հայ Եկեղեցին հրաւիրում է քեզ ձայնակցելու քո եղբայրներին ու քոյրերին եւ մեր քաղցրախօսիկ ու աղօթասաց գրաբար լեզուով փառաբանելու Տիրոջը Յարութիւնը. „Փառք Յարութեան քո, Տէ՛ր: Ես ոչ դադարեցայց, Քրիստոս, օրհնել զքեզ, զամենայն աւուրս կենդանութեան իմոյ“:
„Քրիստոս յարեաւ ի մեռելոց:
Մահուամբ զմահ կոխեաց եւ յարութեամբն իւրով
մեզ զկեանս պարգեւեաց:
Օրհնեալ է յարութիւնն Քրիստոսի“:
***
Վաղ քրիստոնէական շրջանում Սուրբ Զատիկը նշւում էր հրէական Նիսան ամսուայ 14-ին՝ հրէական Զատկի տօնի օրը: Հակառակ այս իրողութեան, Յարութեան տօնի թուականը մնում էր վիճահարոյց մի հարց մինչեւ Քրիստոնէական Եկեղեցու 325 թուականին Նիկիոյ մէջ գումարուած Տիեզերական Ա Ժողովը: Այս ժողովին որոշւում է Տիրոջ յարութեան տօնի թուականը գտնելու համար հիմք ընդունել գարնան գիշերահաւասարից, այսինքն՝ մարտի 21-ից յետոյ հանդիպող լուսնի լրումը կամ լիալուսինը, որի դիմացի կիրակի օրը հաստատւում է որպէս Յիսուս Քրիստոսի յարութեան տօնի՝ Սուրբ Զատկի թուական:
Ըստ այսմ Տիրոջ յարութեան օրը նշելու թուականը կարող է տատանուել մարտի 22-ից մինչեւ ապրիլի 25-ը թուականների միջեւ՝ ունենալով շուրջ 35 օրերի շարժականութիւն: Սուրբ Զատկի թուականի փոփոխութեան հետ առաջ կամ ետ են շարժւում նաեւ եկեղեցական բազմաթիւ այլ տօների թուականներ, ինչպէս օրինակ՝ Համբարձումը, Հոգեգալուստը, Վարդավառը եւ այլն:
Զատկական շրջանը Հայ Եկեղեցու մէջ տեւում է 50 օր: Այն իր մէջ ներառնում է Տիրոջ Համբարձումը եւ աւարտւում է Սուրբ Հոգու գալստեան Կիրակիով՝ Հոգեգալուստով: Զատկական այս 50 օրերը կոչւում են նաեւ Ուտիքի շրջան, քանի որ այս շրջանում չկան պահքի համար սահմանուած օրեր: Այս օրերին պահք չի պահւում, որովհետեւ այս օրերը հոգեւոր ուրախութեան տօնական օրեր են, քանի որ չարչարեալ ու խաչեալ Տէրն ու Փրկիչը յարութիւն է առել եւ իր յարութեամբ խորտակել է մահն ու մեղքի կապանքները, մարդուն կրկին հաշտեցրել իր Արարչի հետ:
ՇԱՐԱԿԱՆ ՍՈՒՐԲ ԶԱՏԿԻ
Այսօր յարեաւ ի մեռելոց
փեսայն անմահ եւ երկնաւոր,
Քեզ աւետիք խնդութեան
հարսն ի յերկրէ Եկեղեցի,
Օրհնեա ի ձայն ցնծութեան,
զԱստուած քո, Սիովն։
Quelle: www.armenier-rheinmain.de
Ähnliche Artikel:
Topics: Allgemein | Kein Kommentar »